Şifa istemem balından...

 

https://youtu.be/SBDj5RQ82xA

Bu şarkıyı dinleyince aklıma Van'dan Yüksekova'ya yaptığım yolculuklar geldi iki sene boyunca. Dağların arasından suyun kenarından kıvrıla kıvrıla giden yollar, Başkale'de dinlenme yerinde içtiğim acı çay, kimi yolculukta sabahın nurunda fırından aldığımız simitler dumanı tüten... Evet kendi filmim oynuyor yine zihnimde. Hayat yine de güzel be diyorum tecrübe denen şeyi satın alabilir misin? Dostluklarını, yaşantılarını, mutluluklarını, gözyaşlarını satın alabilir misin?
Bir çatı olsun yuva bellerim demiştin herkes çeyiz eşya derdine düşmüş gelinlik modellerinde gezerken, dünyanın neresi olursa olsun bir bavulla giderim sevdiğim insan yanımda olunca... "Yaşamadın sen..." diye bir cümle var ya kimi o gelir aklıma. Kim doyasıya yaşadı ki bu hayatı... Ağzımıza çalınan acı bal gibi dünya ya da içtikçe susuzluğumuzun arttığı tuzlu su gibi...
‌ Türküleri, aşıkların kaleminden sazından çıkanları hep çok sevmişimdir. Çünkü hepsinin kalpten gelen bir yaşanmışlığı, hikayesi vardır. Yaşadığım yeri de hissetmek, anlamak için o zamanlar sarmıştım. "Hoy Memo" türküsü hikayesiyle çok içime dokunmuştu. Ve orada da hayatlar arasındaki uçurumları görünce içim ezilmişti. Insanların umutla baktığı yüzleri hep görmek isteriz severiz değil mi? Şöyle çocukların gözleri parlasın isteriz. Ama orada çaresizliğin, hayata duyulan öfkenin, hayat mücadelesinin, adaletsizliğin acısını görüyordum gözlerde. "Öteki" dediğimiz yanı başımızda. Ekmeğini, yüreğini bölüşeceksin sadece. Bizim meselemiz Yunus Emre'nin dediği gibi: " Biz gelmedik kavga için, bizim işimiz sevgi için. Dostun evi gönüllerdir, gönüller yapmaya geldik."
‌ Her insan yaşadığı, doğduğu yere kültüre ait hisseder kendini, oranın havasıyla, sesiyle çiçek açar. Oranın soluklarını herkese duyurmak ister. Ama aidiyeti için suskunluğa ittiğimiz insanların vebalini üzerimizde hissetmemiz gerekir. Önce "insanız", "Türkçe'm benim ses bayrağım" dediğimiz kadar, içimizdeki güzellikleri dalgalandırmak, yaşatmak, tanıtmak herkesin hakkı. O dilin ninnileriyle uyumuş, o dilin hikayeleri anlatılmış, oranın kültürüyle yaşamış, bu bizim zenginliğimizdir. Ne olursak olalım önce "insan"ız ve hürmetimiz insana insanlığa olsun...

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bizi biz yapan yaşantılarımız nişanlarımızdır..

  Bugün aşı olmaya gittiğimde odada üç kadın hemşire vardı, kolumu aşı için gördüğünde birisi: "Kolundakiler çatlak mı ben ameliyat izi sanmıştım. Çok kilo mu verdin, doğum mu yaptın" dedi. Güldüm: "Çocukluktan beri kiloluydum ben birkaç kere verdim aldım kilo onlardan kaldı çok önceden bu izler, tabi çocukta yine kilo aldım verdim." dedim. "Nasıl öyle kilo verdin?" diye devam etti sonra hemşire. Yine güldüm: "Deli gibi spor yaparak, beslenmede glutene dikkat ederek tiroidim var çünkü. Hiç kolay olmadı vermek. Çok çabuk alıyorum dikkat etmezsem metabolizmam çok yavaş." Benim de tiroidim var hiç veremiyorum nasıl verdin öyle maşallah". dedi içlerinden orta yaşlı ve azıcık tontiş olanı. "Nasıl verdiğimi bir de bana sor. Çok zor." dedim ve güldüm. Gerçekten bu hayatta hepimiz farklı gelmişiz dünyaya. Neler yaşadığımız neleri kendi kendimize başardığımızı en iyi kendimiz biliriz. Çatlaklarımız, buruşan sarkan derimiz, alnımızdaki iz...
Devamı

Yeniden Balıkesir

  Kardeşimin üçüncü senesi olmuş benim okuduğum aynı şehrin Burhaniye ilçesinde okula başlayalı. Bu sene daha ilk kısmet oluyor buraya gelmek. Adeta aşık olduğum ilin her bir yerini hayranlıkla izliyorum. Hayatımın en güzel dört yılını o şehirde geçirdim diyorum büyük mutluluk içindeyim gezdiğim her bir yerinde.Yola çıkmışız Burhaniye'den Altınoluk'a, teypte Arkadaşım Eşek şarkısı: Ayrılık geldi başa katlanmak gerek, seni çok çok özledim arkadaşım eşek 😊 anne dizinde teybe eşlik edilerek yapılan yolculuk; üç yaşındaysan hayat bir harika dostum, hasta olsan sesin kısılsa bile... Küreğini kovanı almışsın yanına kumun hayalini kurup: "Hiç olmazsa ayaklarımızı sokarız değil mi anne?" Uyuyakalıyorsun bir hayalle... " Kara sevda, kara sevda dedikleri daha ne olabilir ki?" sıradaki şarkı... Yeşili maviyi seyrederek düşüncelere dalıyorsun... Yaşamak güzel şey dedikleri... Arka koltukta yapılan yolculuğun faydaları, hayatta çoğu zaman olduğu gibi yolculuk anında da...
Devamı

Hayaller de yorulur

  Öyle bir anı hafızam var ki bazen mutlu olduğum anları ziyaret ediyorum. Bu bir kaçış, geçmişle yaşama gibi gelse de dünyam sanki böyle yaşanır kılınıyor. Çocukluğumdaki anlara bile gittiğim oluyor bu genelde bayramlar oluyor bütün aile kuzenler bir aradayken. Sonra kızımı ilk gördüğüm an; defalarca bu an da zihnimde film gibi oynamıştır. Sonra gerek zihnimde gerek rüyalarımda özleyince Balıkesir sokaklarında fakülte bahçesinde geziyor oluyorum. Hayalci olmak böyle bir şey herhalde. Hayatımın en farklı deneyiminde, yalnız başıma kaldığım altı günlük zaman diliminde de farklı rüyalarla zihnim beni rahatla t mış hayallerle sarıp sarmalamıştı. Bir gününde rüyamda yeşillik bir alanda piknik yapıyordum burnuma annemin elmalı kurabiye kokuları geliyordu. Eve döndüğümde annemin elmalı kurabiye yaptığını görünce ağlamıştım. Bir diğer gün de bir roketle uzaya kaçıp tüm o sıkıntılı halden kurtuluyor sevdiklerimle vedalaşıyordum. 😀 Hayaller insanın güzel bir kendini rahatlatma mekanizması....
Devamı