Sefiller'den yola çıkarak...

 Kendime bir iyilik yapıp Sefiller kitabının Hasan Ali Yücel klasiklerinden iki kalın ciltli halini kitapçıda görür görmez aldım. Bu kendime yıllardır hediye ettiğim en güzel şeydi. 13 yaşımda elime tek cilt hali geçmiş Jan Valjan'ı ve hikayesini büyük hayranlıkla tüm ruhumda hissederek okumuştum, onun Madlen Baba'ya dönüşümünü, hayatına dokunan ve dokunduğu insanlarla, onların dönüşümü hayret uyandırıcıydı. Hayat onu böyle bir yola sevk etmişti geçmişi bir yandan peşini bırakmasa da. Kitaptaki Köpek Javer karakterini hiç unutmamışım. Elime geçen ilk fırsatta kitabı tekrar bu yaşki halet-i ruhiyemle okumak için sabırsızlanıyorum. Ve o zaman kendi ruhumdaki uyanışı hatırlıyorum, bana adalet, iyilik, hayat kavramlarını o yaşımda sorgulatmıştı. Bir ekmek çaldığı için yıllarca kürek mahkumluğuna çarptırılmış, defalarca kaçarak bu süreyi uzatmıştı ve bir gün kaçıp kendine yeni bir hayat kurmuş ancak geçmişi de onun peşinden gelmeyi bırakmamıştı. Romanlarda hep hayatımızdan bir şeyler buluruz. Yazarlar insandaki duyguları çok güzel yakalayıp bize sunar. Hayran olduğum kitaba ve yazara tekrar başlamak umarım iyi gelecektir. 

 Okumak yazmak çok güzel bir terapiymiş hep ertelemiş, yaşamın mayasını kaçırmışım. Yıllardır biriktirdim aldım çoğalttım kitaplarımı. Her şey bir öncelik meselesiydi hakikaten de kimi kıyafet kimi çanak çömlek kimi aksesuar eşya almayı sever. Kendime en çok yakıştırdığım süs okumak, öğrenmek, bunları paylaşmak ve çoğaltmak, hayatıma hayat katmaktı. Ama yeteri kadar bunu yapamadım hayat beni oyaladı takılıp yolda kaldım çoğu zaman. Şimdi tam zamanı diyorum bunun için. Yaşadıklarım kamçılayıp daha da perçinledi okumaya ve yazmaya. 'Insanı anlamak' ile çıktığımız yolculukta hala acemi yolcularız... Herkes tutkusunun peşinden koşmalı, kimse sana inanmasa desteklemese de önce kendin kendine inanmak kendini desteklemek zorundasın bu hayatta. Hem çocukluğumuzu, hem yaralarımızı iyileştirmeli aynı zamanda da üzerimize düşen sorumlulukları hakkıyla yapmaya çalışıp bu dünyaya bir şeyler bırakabilmeliyiz. Ayşe Şasa'nın dediği gibi: "Kıyamet günü yaratıcıya anlamlı ve onurlu bir hikaye anlatabilmeliyim."

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bizi biz yapan yaşantılarımız nişanlarımızdır..

  Bugün aşı olmaya gittiğimde odada üç kadın hemşire vardı, kolumu aşı için gördüğünde birisi: "Kolundakiler çatlak mı ben ameliyat izi sanmıştım. Çok kilo mu verdin, doğum mu yaptın" dedi. Güldüm: "Çocukluktan beri kiloluydum ben birkaç kere verdim aldım kilo onlardan kaldı çok önceden bu izler, tabi çocukta yine kilo aldım verdim." dedim. "Nasıl öyle kilo verdin?" diye devam etti sonra hemşire. Yine güldüm: "Deli gibi spor yaparak, beslenmede glutene dikkat ederek tiroidim var çünkü. Hiç kolay olmadı vermek. Çok çabuk alıyorum dikkat etmezsem metabolizmam çok yavaş." Benim de tiroidim var hiç veremiyorum nasıl verdin öyle maşallah". dedi içlerinden orta yaşlı ve azıcık tontiş olanı. "Nasıl verdiğimi bir de bana sor. Çok zor." dedim ve güldüm. Gerçekten bu hayatta hepimiz farklı gelmişiz dünyaya. Neler yaşadığımız neleri kendi kendimize başardığımızı en iyi kendimiz biliriz. Çatlaklarımız, buruşan sarkan derimiz, alnımızdaki iz...
Devamı

Yeniden Balıkesir

  Kardeşimin üçüncü senesi olmuş benim okuduğum aynı şehrin Burhaniye ilçesinde okula başlayalı. Bu sene daha ilk kısmet oluyor buraya gelmek. Adeta aşık olduğum ilin her bir yerini hayranlıkla izliyorum. Hayatımın en güzel dört yılını o şehirde geçirdim diyorum büyük mutluluk içindeyim gezdiğim her bir yerinde.Yola çıkmışız Burhaniye'den Altınoluk'a, teypte Arkadaşım Eşek şarkısı: Ayrılık geldi başa katlanmak gerek, seni çok çok özledim arkadaşım eşek 😊 anne dizinde teybe eşlik edilerek yapılan yolculuk; üç yaşındaysan hayat bir harika dostum, hasta olsan sesin kısılsa bile... Küreğini kovanı almışsın yanına kumun hayalini kurup: "Hiç olmazsa ayaklarımızı sokarız değil mi anne?" Uyuyakalıyorsun bir hayalle... " Kara sevda, kara sevda dedikleri daha ne olabilir ki?" sıradaki şarkı... Yeşili maviyi seyrederek düşüncelere dalıyorsun... Yaşamak güzel şey dedikleri... Arka koltukta yapılan yolculuğun faydaları, hayatta çoğu zaman olduğu gibi yolculuk anında da...
Devamı

Hayaller de yorulur

  Öyle bir anı hafızam var ki bazen mutlu olduğum anları ziyaret ediyorum. Bu bir kaçış, geçmişle yaşama gibi gelse de dünyam sanki böyle yaşanır kılınıyor. Çocukluğumdaki anlara bile gittiğim oluyor bu genelde bayramlar oluyor bütün aile kuzenler bir aradayken. Sonra kızımı ilk gördüğüm an; defalarca bu an da zihnimde film gibi oynamıştır. Sonra gerek zihnimde gerek rüyalarımda özleyince Balıkesir sokaklarında fakülte bahçesinde geziyor oluyorum. Hayalci olmak böyle bir şey herhalde. Hayatımın en farklı deneyiminde, yalnız başıma kaldığım altı günlük zaman diliminde de farklı rüyalarla zihnim beni rahatla t mış hayallerle sarıp sarmalamıştı. Bir gününde rüyamda yeşillik bir alanda piknik yapıyordum burnuma annemin elmalı kurabiye kokuları geliyordu. Eve döndüğümde annemin elmalı kurabiye yaptığını görünce ağlamıştım. Bir diğer gün de bir roketle uzaya kaçıp tüm o sıkıntılı halden kurtuluyor sevdiklerimle vedalaşıyordum. 😀 Hayaller insanın güzel bir kendini rahatlatma mekanizması....
Devamı