Geçip Giden (Fani) 24 Mayıs 2021 tarihli

 Geçip Giden (Fani)

Kendimizi uyuşturduğumuz mutluluk afyonları... Elimizde parçalanan, dokunduğumuzda dağılan anlar... Uçucu mutluluklar, geçici gözyaşları, tuttuğumuz yaslar ise hasar bırakıyor. Önceki gibi kulaç atamıyoruz hayata, nerede o inanmışlığın on sekiz yaşı. Soluyor bir şeyler, takvimlerden eksilen yapraklarla beraber. Saadet ne, hayat, insan ne anlamaya çalışırken, tam yakaladım; "işte bu", dediğinde afâki kalıyor cümleler. 

 Gerçekten var mı bazı tanımı yapılan duygular, yoksa her duygunun bir tayin edilen vakti mi var insanda; ne gam baki ne dem baki der gibi. Kimseye de kızgın kalamıyorsun bak, hayat bu, artık insanlara değil, yaralarına üzülmeyi öğreniyorsun. İnsan en güzel kendi yaralarını öper. 

 "Her şeyi düzeltmeye çalışmanın yok ettiği" diyor üç kere İsmet Özel. Daha ne kadar böyle olacak ki... Galiba nefes aldığımız sürece, hayat var olmak, tam anlamıyla "olmak" mücadelesi. Rüzgarda savrulan bir yaprak olma tevekkülünü göstermek istiyorsun ama hayat kompleks, bir sürü faktör var kaderini etkileyen iradenle beraber. Yine yeniden tazelen, niyetlerini tazele, dualarını. "İnsanlar üzerine hayal kurulmaz, ne isterseniz Allah'tan isteyin." Her zaman bunu hatırlatmak istiyor  zihnim kalbime. Ah kalbim... Selamete çık... O'nun için işle, O'nun için başla, O'nun için yaşa. "Allah'a dayan, sa'ye sarıl, hikmete ram ol... Yol varsa budur, bilmiyorum başka çıkar yol." 

 Yıllardır kalabalıklarda aradın saadeti, yalnız kalmaktan kaçtın, kaçtığın kendindi. Bir kendinle kalsan, sana anlatacaktı kendini çünkü; ihtiyaçlarından, yaralarından, zayıflıklarından bahsedecekti. İnsanı anlamayı, alemler içinde "insanı" bilmeyi önemsiyorsun. Evet en büyük yolculuk uzak ülkelere yapılanlardan çok, insanın kendi içine, bir insana yaptığı yolculuktur. Kendi zaaflarını, duygularını anlayan insan, başkalarınınkini de anlamaya kapı aralar. İnsan kendini tam anlamı ile anlayamazken bir başkasını nasıl tam çözer bu da meçhul. Ama insan bir insanda da nefes alamaz mı? Anlatılan tüm bu hikayeler sadece anlatılarda mı?

Diğergamlık kavramı geliyor aklıma. Aradaki alma verme dengesini korumayı unutuyoruz çoğu zaman, sınırsız verince "hiç" oluyor, yerlere seriliyor, Mecnun oluyoruz. Leyla çok uzaklarda, imkansızsa destan olmaya yarıyor bu, hem de pişiriyor Mecnun'u. Her aşk bir Leyla'dan Mevla'ya ulaşma yolculuğu... Kendi sevgi potansiyelini keşfetme, sınırlarını görme, zaaflarını, kötücül yanlarını da bulma. Hep yeniden, yeniden başlama ama. Gün kararıyor ardından sabah oluyor, hep bir dönüşüm halindeyiz. Her bir gün de kendi içinde farklı sırlı güzellikler saklıyor. Bir çocuk gülümsemesi kuşatıyor bazen, evet diyorsun "bu saadet" ve bu an ölümsüz. Zihnine böyle ölümsüz kareler kazanıyor. Çünkü sen de sonsuz yolcususun ve bu zihnin de sana verilen bir armağan.
‌ Dünya, içindekilere verdiğin değer nispetinde dünya. Ne kadar üzerine düşersen o kadar imtihan olursun. Kader sana her defasında gösterir, 'her bir emanetin takdir edilmiş bir mühleti var' diye, ama sen yine unutur, yine kendini kaptırır, yine bu hakikati hatırlarsın. Defalarca yanılır, yine O'nun kapısına gidersin. "İnsanlar hüsrandadır, birbirine hakkı ve sabrı tavsiye edenler müstesna."


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bizi biz yapan yaşantılarımız nişanlarımızdır..

  Bugün aşı olmaya gittiğimde odada üç kadın hemşire vardı, kolumu aşı için gördüğünde birisi: "Kolundakiler çatlak mı ben ameliyat izi sanmıştım. Çok kilo mu verdin, doğum mu yaptın" dedi. Güldüm: "Çocukluktan beri kiloluydum ben birkaç kere verdim aldım kilo onlardan kaldı çok önceden bu izler, tabi çocukta yine kilo aldım verdim." dedim. "Nasıl öyle kilo verdin?" diye devam etti sonra hemşire. Yine güldüm: "Deli gibi spor yaparak, beslenmede glutene dikkat ederek tiroidim var çünkü. Hiç kolay olmadı vermek. Çok çabuk alıyorum dikkat etmezsem metabolizmam çok yavaş." Benim de tiroidim var hiç veremiyorum nasıl verdin öyle maşallah". dedi içlerinden orta yaşlı ve azıcık tontiş olanı. "Nasıl verdiğimi bir de bana sor. Çok zor." dedim ve güldüm. Gerçekten bu hayatta hepimiz farklı gelmişiz dünyaya. Neler yaşadığımız neleri kendi kendimize başardığımızı en iyi kendimiz biliriz. Çatlaklarımız, buruşan sarkan derimiz, alnımızdaki iz...
Devamı

Yeniden Balıkesir

  Kardeşimin üçüncü senesi olmuş benim okuduğum aynı şehrin Burhaniye ilçesinde okula başlayalı. Bu sene daha ilk kısmet oluyor buraya gelmek. Adeta aşık olduğum ilin her bir yerini hayranlıkla izliyorum. Hayatımın en güzel dört yılını o şehirde geçirdim diyorum büyük mutluluk içindeyim gezdiğim her bir yerinde.Yola çıkmışız Burhaniye'den Altınoluk'a, teypte Arkadaşım Eşek şarkısı: Ayrılık geldi başa katlanmak gerek, seni çok çok özledim arkadaşım eşek 😊 anne dizinde teybe eşlik edilerek yapılan yolculuk; üç yaşındaysan hayat bir harika dostum, hasta olsan sesin kısılsa bile... Küreğini kovanı almışsın yanına kumun hayalini kurup: "Hiç olmazsa ayaklarımızı sokarız değil mi anne?" Uyuyakalıyorsun bir hayalle... " Kara sevda, kara sevda dedikleri daha ne olabilir ki?" sıradaki şarkı... Yeşili maviyi seyrederek düşüncelere dalıyorsun... Yaşamak güzel şey dedikleri... Arka koltukta yapılan yolculuğun faydaları, hayatta çoğu zaman olduğu gibi yolculuk anında da...
Devamı

Hayaller de yorulur

  Öyle bir anı hafızam var ki bazen mutlu olduğum anları ziyaret ediyorum. Bu bir kaçış, geçmişle yaşama gibi gelse de dünyam sanki böyle yaşanır kılınıyor. Çocukluğumdaki anlara bile gittiğim oluyor bu genelde bayramlar oluyor bütün aile kuzenler bir aradayken. Sonra kızımı ilk gördüğüm an; defalarca bu an da zihnimde film gibi oynamıştır. Sonra gerek zihnimde gerek rüyalarımda özleyince Balıkesir sokaklarında fakülte bahçesinde geziyor oluyorum. Hayalci olmak böyle bir şey herhalde. Hayatımın en farklı deneyiminde, yalnız başıma kaldığım altı günlük zaman diliminde de farklı rüyalarla zihnim beni rahatla t mış hayallerle sarıp sarmalamıştı. Bir gününde rüyamda yeşillik bir alanda piknik yapıyordum burnuma annemin elmalı kurabiye kokuları geliyordu. Eve döndüğümde annemin elmalı kurabiye yaptığını görünce ağlamıştım. Bir diğer gün de bir roketle uzaya kaçıp tüm o sıkıntılı halden kurtuluyor sevdiklerimle vedalaşıyordum. 😀 Hayaller insanın güzel bir kendini rahatlatma mekanizması....
Devamı